Convivial encounters: Conditions for the urban social inclusion of people with intellectual and psychiatric disabilities

Artikel met Femmianne Bredewold en Alke Haarsma in Urban Studies. Binnenkort vrij beschikbaar.

“Recent work has pointed to the importance for their social inclusion of convivial encounters between people with and without disabilities, but little is known about the spatial and social conditions of the places that encourage these encounters. This paper is concerned with public places that are conducive for convivial encounters between people with and without disabilities. Drawing on extensive participative observations of four community projects and 78 interviews with people visiting or working at these projects we investigated which elements in these places encourage ‘strangers’ to move from merely co-presence to conviviality. Three conditions seem to be conducive, namely: (1) a shared purpose, (2) built-in boundaries, (3) freedom to (dis)engage. These conditions were beneficial for convivial encounters, but do not lead to friendship or long-term support. People engage in such contact because they can be sure that these contacts do not raise expectations of long-term support or friendship.”

Rituals of recognition: Interactions and interaction rules in sheltered workshops in the Netherlands

Open access article in European Journal of Cultural and Political Sociology with Melissa Sebrechts and Christian Broër.

Recent decades have witnessed mounting attention to the theme of recognition, both in public policy and in the academic world. Scholarly debate on recognition is dominated by philosophers, while the policy debate is dominated by political and educational perspectives. A sociological perspective has scarcely been developed. In this article, we approach recognition as a sociological phenomenon with the aid of Collins’ theory of Interaction Ritual Chains. Our research is located in three Dutch sheltered workshops that aim to provide recognition through work to young men with mild intellectual disabilities. While Collins provides an interesting interactional perspective to distinguish between different situations of recognition, we add an institutional dimension by showing how individualising labour-market policies and care practices articulate a set of ‘interaction rules’ that encourage some recognition rituals and foreclose others. This demonstrates the importance of a sociological contribution to the debate on recognition, and points to ‘unintended consequences’ of policies that aim to strengthen recognition in ways that in fact cannot be achieved by those involved. Such a sociological perspective can bring out more practical and nuanced accounts of recognition, and enrich both scholarly and policy debates on this topic.

Hoe we grote instellingen zijn gaan wantrouwen

Achter het vrolijke verhaal over participatiesamenleving gaat een onbereflecteerd wantrouwen schuil jegens formele verbanden en grotere organisaties. De participatiesamenleving is dan het informele alternatief: zelf doen, burgerinitiatieven, vrijwilligerswerk en mantelzorg. Er is te weinig aandacht voor ook schaduwzijden van informele organisatie, zoals toenemende ongelijkheid en overbelasting. Echte participatie vereist een beter evenwicht tussen formele en informele verbanden.

Lees het artikel in Samenleving & Politiek (pdf)

Hoe de participatiestijl in lokale jongerenraden bijdraagt aan sociale betrokkenheid van jongeren

Artikel met Dana Feringa in Journal of Social Intervention: Theory and Practice. http://doi.org/10.18352/jsi.527

Lokale jongerenraden worden door de gemeenten in toenemende mate gezien als een passende vorm voor jongeren om zich betrokken te tonen bij lokale kwesties die henzelf en andere jongeren aangaan binnen een gemeente. Er is tot op heden echter nog weinig bekend over hoe jongeren in deze raden participeren. Tevens weten we niet of de leden van een raad andere jongeren die zij vertegenwoordigen in lokale besluitvorming in gedachten houden tijdens de gesprekken die ze voeren en de activiteiten die ze doen. Via een meervoudige casusstudie is deze participatiestijl binnen jongerenraden nader onderzocht. Bij zes jongerenraden verspreid over het land werden 58 bijeenkomsten geobserveerd en 77 jongeren, begeleiders en betrokken beleidsambtenaren geïnterviewd. Daarnaast zijn relevante documenten verzameld en aan de dataset toegevoegd, waarna een inhoudsanalyse is uitgevoerd. Op basis van deze analyses constateren we dat de participatiestijl in jongerenraden zich laat kenmerken door een “interne focus” en nadruk op “individuele vrijheid en verantwoordelijkheid”. Een stijl die jongerenraden maakt tot een plaats waar sociale relaties binnen een raad worden versterkt, maar waar nog weinig aandacht uitgaat naar anderen buiten een jongerenraad.

Lees het artikel (Engelstalig)